Aklıma gelen ve popüler olanlar;

Hibernate, Eclipse-Link, TopLink, iBatis…

İsmi geçen bu kütüphanelerin hepsi persistence teknolojisi üzerine tasarlanmıştır. Hepsi gerçekten çok güçlü uygulamalardır. Ama benim tercihim su götürmez bir şekilde Hibernate’tir.

Java dünyasının doğası gereği, herhangi bir konu üzerinde bir çok farklı çalışma yapılır ve benzer işleri yapan inanılmaz sayıda ürün ortaya çıkar. Ortalıkta sanki bir karmaşa varmış gibi görünür ama öyle değildir. Aslında bu karmaşık ortamda en güçlü bileşenler ön plana çıkar, zayıf olanlar elenir ve arkasından ortaya bir spesifikasyon konularak, karmaşa tamamen ortadan kaldırılır. Mevcut konu tek çatı altında ve belirli standartlar çerçevesinde toplanmış olur. Kaos teorisini andıran bu süreç sonunda gerçekten çok güçlü yapılar ortaya çıkar.

İşte JPA teknolojisi de, böyle bir sürecin sonucudur.

Persistence konusunda bir çok kütüphane geliştirildi. Bunların bir kaç tanesi ön plana çıktı (biraz yukarda isimleri verilmiştir.) En sonunda da, bu ürünlerin hepsininin çalışmasını tek çatı altında toplayan JPA spesifikasyonu ortaya konuldu.

Her kütüphanenin kendine özgü fonksiyonları ve çalışma mantığı olmasına rağmen, Eğer bu ürünleri JPA başlığı altında kullanırsanız, Aynı fonksiyonları kullanarak istediğiniz kütüphaneyi kullanabilirsiniz.

Bunu daha da basit olarak açıklayacak olursak;
Persistence araçlarını sizlerin veritabanlarına nesne kaydetmenizi sağlayan araçlar olduğunu düşünün. hepsi de birbirinden farklı olan araçlar. Kullanımları da tamamen birbirinden farklı. Hepsinin nasıl kullanıldığını öğrenmek son derece zor ve uğraştırıcı. İşte bu durumda ara kademeye hepsini nasıl kullanabileceğini bilen bir eleman alıyorsunuz. Siz sadece bu elemana git şu aracı kullanarak şu veritabanına şu veriyi kaydet diyorsunuz, o da gidip yapıyor. Geri kalanı da sizi ilgilendirmiyor.

İşte işlerinizi bu türlü kolaylaştıran bu elemanın adı JPA. JPA bir persistence uygulaması değildir. JPA persistence uygulamalarını yöneten, bir spesifikasyondur.

www.mootoom.com

Herkesin kalıcılık dediği ve genelikle teknik terimler kullanarak daha da fazla kafa karıştırdığı kavramlardan birisidir.

Bu anlatırken genelde objelerin durumlarından (state kelimesi çok kullanılır) bahsedilir. Anlatılır anlatılır anlatılır…  O kadar yazıyı okuduktan sonra, hala kafanızdaki soru işareti gitmemiştir.

İşin özüne gelecek olursak…

Persistence şudur:

Bir program içerisindeki bütün nesneler ve bunların değerleri  (Burada önemli olan nokta basit veriler değil! Nesneler…. Daha da açıkçası, Nesnel programlamadaki nesne), en fazla program çalıştığı sürece var olurlar.  Bu nesnelerin program kapandıktan veya sonlandıktan sonra da yok olmamasını istiyorsanız, bunları bir yere kaydetmeniz gerekir.

Bu yer neresi olabilir??… Bir dosyaya veya bir veri tabanına. İşte kısaca olay budur. Bu nesneleri kaydettiğiniz zaman kalıcı hale gelirler.  Nesneleri tabloya kaydetmek demek ise bir nesnenin yapısına eşdeğer olarak tasarlanan tablolara bu nesneler üzerinde taşınan değerlerin kaydedilmesidir.

Örneğin:

public class Kisi(){

private String kisiAdi;

private String kisiSoyadi;

//Aşağı satırlardaki getter ve setter lar işin detayıdır. önemli olan üstteki iki property yani kisi adı ve kişi soyadı.

public Kisi(){}

public String getKisiAdi(){

return kisiAdi;

}

prublic void setKisiAdi(String kisiAdi){

this.kisiAdi = kisiAdi;

}

public String getKisiSoyadi(){

return kisiSoyadi;

}

public void setKisiSoyadi(String kisiSoyadi){

this.kisiSoyadi = kisiSoyadi

}

}

Bu class ‘a karşılık gelecek tablo ise, iki tane kolonu olan,

birinci kolonunun adi: kisi_adi,

ikinci kolonunun adi: kisi_soyadi

olan bir tablodur.

//aşağıdaki gibi

kisi_adi       kisi_soyadi

———-      ————–

adem            şengül

mehmet      murat

falan             filan

Zaman buldukça, Java’nın Enterprise yapısını anlayabildiğim kadar, anlatmaya çalışıcam.

Birilerine faydam olabilirse ne güzel….
www.mootoom.com